Ճեմարանի ուսանողների թվի աճով պայմանավորված՝ 1879 թ. Գևորգ Դ կաթողիկոսի կարգադրությամբ Խորեն եպիսկոպոս Ստեփանեն մեկնեց Թիֆլիս` հանգանակություն կազմակերպելու ճեմարանի ննջարանի շինարարության համար:
Հին կացարանը կառուցվել է ճեմարանի ուսանողական շենքին կից` մոտ 30–40 մ դեպի արևելք: Խորհրդային տարիներին պետականացվել է (այդ տարիներին առաջին հարկի վրա ավելացրել են երկրորդ հարկը):
Ճեմարանի` 1945 թ. վերաբացումից հետո, շենքային պայմանները բարելավելու նպատակով, Գևորգ Զ Հայրապետը դիմում է Խորհրդային Հայաստանի կառավարությանը` ճեմարանի ուսումնական և ննջարանային շենքերը վերադարձնելու խնդրանքով: Խորհրդային պաշտոնյաները մերժում են՝ պատասխանելով, թե առայժմ հնարավոր չէ: Շենքը վերադարձվել է 1990-ականներին: